Alifahad

ഈ സൂഫി വചനത്തിന്റെ സത്ത സന്തുലിതാവസ്ഥ (Spiritual Equilibrium) എന്നതാണ്. അല്ലാഹുവുമായുള്ള ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ബന്ധം ഭയത്തിനും (Khawf) പ്രത്യാശയ്ക്കും (Raja') ഇടയിലായിരിക്കണം എന്ന സൂഫി ദർശനമാണ് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഈ വചനത്തെ നമുക്ക് ലളിതമായി താഴെ പറയുംവിധം വിശദീകരിക്കാം: 1. ജലാലിയ്യായ സിഫാതുകളെ ജമാലിയ്യത്ത് കൊണ്ട് നേരിടുക അല്ലാഹുവിന്റെ 'ജലാൽ' (Majesty) എന്നാൽ അവന്റെ പ്രതാപം, ഗാംഭീര്യം, അധികാരശക്തി എന്നിവയാണ്. ജീവിതത്തിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ, കഷ്ടപ്പാടുകൾ, രോഗം അല്ലെങ്കിൽ ഭയം എന്നിവ നേരിടേണ്ടി വരുമ്പോഴാണ് നാം ജലാലിയ്യായ അവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നത്.   നേരിടേണ്ട രീതി: ഈ സമയത്ത് മനുഷ്യൻ നിരാശനാകാനോ തകർന്നുപോകാനോ സാധ്യതയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അവിടെ അല്ലാഹുവിന്റെ 'ജമാൽ' (Beauty) അഥവാ അവന്റെ കാരുണ്യം, സ്നേഹം, വിട്ടുവീഴ്ച എന്നിവയെ ഓർക്കണം.   ഫലം: "എന്റെ റബ്ബ് എന്നെ കൈവിടില്ല, ഈ പ്രയാസത്തിന് പിന്നിൽ അവന്റെ വലിയൊരു കാരുണ്യമുണ്ട്" എന്ന ചിന്ത മനസ്സിന് ആശ്വാസവും പ്രത്യാശയും നൽകുന്നു. 2. ജമാലിയ്യായ സിഫാതുകളെ ജലാലിയ്യത്ത് കൊണ്ട് നേരിടുക അല്ലാഹുവിന്റെ 'ജമാൽ'...

അബൂ യസീദ് അൽ-ബിസ്താമി (റ) എന്ന മഹാനായ സൂഫി വര്യൻ പറയുന്നു: وقال أبو يزيد رضي الله عنه : اطلع الله على قلوب أوليائه ، فمنهم من لم يصلح لحمل المعرفة صرفًا فشغلهم بالعبادة  "അല്ലാഹു തന്റെ ഔലിയാക്കളുടെ (പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ) ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി. അവരിൽ ചിലർക്ക് 'ശുദ്ധമായ ജ്ഞാനം' (മഅ്‌രിഫത്ത്) നേരിട്ട് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ അവരെ ആരാധനകളിൽ വ്യാപൃതരാക്കി." സൂഫി ഗുരുവിൻ്റെ ഈ വചനം കേവലം ഒരു നിരീക്ഷണമല്ല; അത് ദൈവസ്‌നേഹത്തിന്റെ പാരമ്യതയിൽ എരിയുന്ന ഒരു ഹൃദയത്തിന്റെ ആത്മഗദ്ഗദമാണ്. ഇതിനെ നമുക്ക് ഇപ്രകാരം വിശദീകരിക്കാം: 1. മഅ്‌രിഫത്ത് എന്ന 'ശുദ്ധ കനൽ' (Pure Gnosis) സൂഫികളുടെ ഭാഷയിൽ 'മഅ്‌രിഫത്ത്' എന്നാൽ കേവലം അറിവല്ല. അത് അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള നേരിട്ടുള്ള അനുഭവമാണ്. അത് അത്യുജ്ജലമായ ഒരു പ്രകാശമാണ്. അബൂ യസീദ് പറയുന്നത്, ഈ പ്രകാശം അതിന്റെ പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ (صرفًا - Pure) ഒരു ഹൃദയത്തിലേക്ക് പതിച്ചാൽ, ആ ഹൃദയം വെണ്ണീറായേക്കാം. സൃഷ്ടിയായ 'ഞാൻ' എന്ന ബോധം കരിഞ്ഞുപോവുകയും 'അവൻ' മാത്രം ബാക്കിയാവുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണിത് (ഫനാഅ്)...

ഇമാം ശഅറാനി (റ) പറയുന്നു, എന്റെ സഹോദരൻ അഫ്ളലുദ്ദീൻ (റ) പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു: "പ്രണയലഹരിയിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഒരു കാര്യം, സ്നേഹിക്കുന്ന ആളെപ്പോലും മറന്ന് പ്രണയത്തിൽ മാത്രം മുഴുകിയിരിക്കുക എന്നതാണ്." മജ്‌നൂന്റെ അടുത്തേക്ക് ലൈല വന്ന ഒരു കഥയുണ്ട്. മജ്‌നൂൻ അന്ന് "ലൈല... ലൈല..." എന്ന് വിളിച്ച് ഉറക്കെ കരയുകയായിരുന്നു. അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ പ്രണയാഗ്നിയുടെ ചൂട് കാരണം ഐസ്‌ കട്ടകൾ എടുത്ത് അവൻ നെഞ്ചത്ത് വെക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അപ്പോഴേക്കും അത് ഉരുകിത്തീരും. ആ അവസ്ഥയിൽ ലൈല അവനെ സമീപിച്ച് അഭിവാദ്യം (സലാം) ചെയ്തു. അവൾ പറഞ്ഞു: "ഞാനാണ് നിന്റെ പ്രിയതമ, നിന്റെ ലക്ഷ്യം ഞാനാണ്. നിന്റെ കണ്ണിന്റെ കുളിർമയായ നിന്റെ ലൈലയാണ് ഞാൻ!" അപ്പോൾ മജ്‌നൂൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: "നീ എന്നിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കുക. കാരണം, നിന്നോടുള്ള എന്റെ പ്രണയം എന്നെ നിന്നിൽ നിന്ന് തന്നെ അകറ്റിയിരിക്കുന്നു (നിന്നേക്കാൾ ഉപരി നിന്റെ പ്രണയത്തിലാണ് ഞാൻ അലിഞ്ഞുചേർന്നിരിക്കുന്നത്)."

"കർമ്മങ്ങളുടെ വളർച്ച എന്നത് ആന്തരികാവസ്ഥകളുടെ (അഹ്‌വാൽ) ശുദ്ധിക്കനുസരിച്ചാണ്; ആന്തരികാവസ്ഥകളുടെ ശുദ്ധി എന്നത് ദൈവീകമായ അറിവിന്റെ പടവുകളിൽ (മഖാമാത്ത്) ഒരാൾ എത്രത്തോളം ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതായത്: ഉറപ്പായ ബോധ്യത്തിന്റെ (യഖീൻ) തലങ്ങളിൽ ഒരാൾ എത്രത്തോളം അടിയുറയ്ക്കുന്നുവോ, അത്രത്തോളം അയാളുടെ കർമ്മങ്ങൾ മഹത്തരമാവുകയും പലമടങ്ങായി വർദ്ധിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. നാഥനെ ശരിയായി അറിഞ്ഞ ഒരു ജ്ഞാനിയുടെ (ആരിഫ്) ഒരു 'തസ്ബീഹോ' 'തഹ്‌ലീലോ' ഈ പ്രപഞ്ചത്തോളം തന്നെ വിലമതിക്കുന്നതാണ്; ഒരു തുലാസിനും അതിനെ തൂക്കിനോക്കാനാവില്ല. ജ്ഞാനിയുടെ മറ്റെല്ലാ കർമ്മങ്ങളും അതുപോലെതന്നെ മഹത്തരവും ഇരട്ടിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. കാരണം അവ അല്ലാഹുവിലൂടെയുള്ളതും, അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ളതും, അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ളതുമാണ്. അല്ലാഹുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒന്നിലും കുറവുകളോ പിഴവുകളോ ഉണ്ടാവുകയില്ല. ഇതുകാരണം അവരുടെ ഓരോ നിമിഷവും 'ലൈലത്തുൽ ഖദ്ർ' പോലെയും, അവർ ഇരിക്കുന്ന ഓരോ ഇടവും 'അറഫാ' മൈതാനം പോലെയുമായി മാറുന്നു. അവരുടെ ഓരോ ശ്വാസവും പരിശുദ്ധവും, അവരുടെ സൗഹൃദം ആത്മീയ സുഗന്ധവു...

ഹൃദയത്തെ അല്ലാഹുവിൻ്റെ തിരുസന്നിധിയിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിക്കൽ (ഹള്റതുൽ ഖുദ്സിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം) ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ ഹൃദയം അതിൻ്റെ ദുർമോഹങ്ങളുടെ ലോകത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോവുകയും, അശ്രദ്ധയുടെ മാലിന്യത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് തൻ്റെ രക്ഷിതാവിൻ്റെ (അല്ലാഹുവിൻ്റെ) സന്നിധിയിലേക്ക് എത്തിച്ചേരുന്നു, അവൻ്റെ സാമീപ്യം കണ്ട് ആനന്ദിക്കുന്നു. അതിനെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് (ഗുരു ഇബ്നു അതാഇല്ലാഹി സിക്കന്ദരി (റ)) ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: [أَمْ كَيْفَ يَطْمَعُ أَنْ يَدْخُلَ حَضْرَةَ اللَّهِ وَهُوَ لَمْ يَتَطَهَّرْ مِنْ جَنَابَةِ غَفْلَاتِهِ ؟ ] [ ഒരടിമ തൻ്റെ അശ്രദ്ധയാകുന്ന ജനാബത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധിയാകാതെ, അവൻ എങ്ങനെയാണ് അല്ലാഹുവിൻ്റെ സന്നിധിയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ] ഹള്റത്ത് (ദിവ്യ സന്നിധി) എന്നാൽ റബ്ബിനോടുള്ള ഹൃദയത്തിൻ്റെ സാന്നിധ്യമാണ്.  ഇതിന് മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുണ്ട്: - ഹള്റത്തുൽ ഖുലൂബ് (ഹൃദയങ്ങളുടെ സന്നിധി): ഇത് സാധാരണ യാത്രക്കാർക്ക് (സൂഫി മാർഗത്തിലെ തുടക്കക്കാർക്ക്) ഉള്ളതാണ്. - ഹള്റത്തുൽ അർവാഹ് (ആത്മാക്കളുടെ സന്നിധി): ഇത് ആത്മീയ കാഴ്ചകളും കാഴ്ചപ്പാടുകളും ലഭിച്ചവർക്ക് (അല്ലാഹുവിനെ...

ഒന്നോർക്കുക, ഹൃദയത്തിന് ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യം/അവസ്ഥ മാത്രമേയുള്ളൂ. അതിനെ പ്രകാശം അഭിമുഖീകരിച്ചാൽ അത് തിളങ്ങും. അതിനെ ഇരുട്ട് അഭിമുഖീകരിച്ചാൽ അത് ഇരുണ്ടുപോകും. ഇരുട്ടും പ്രകാശവും ഒരിക്കലും ഒരുമിക്കില്ല. ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയാൽ, ഗുരു ഇബ്നു അതാഇല്ലാഹി സിക്കന്ദരി (റ) അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചതിന്റെ പൊരുൾ നിങ്ങൾക്കറിയാം: "ഈ ഭൗതിക അഭൗതിക പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഇരുണ്ട രൂപങ്ങൾ ഹൃദയത്തിന്റെ കണ്ണാടിയിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഈമാന്റെയും (വിശ്വാസം), ഇഹ്‌സാനിന്റെയും (നന്മ) വെളിച്ചം കൊണ്ട് എങ്ങനെയാണ് ആ ഹൃദയം പ്രകാശിക്കുക? കാരണം, പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ രണ്ടെണ്ണം ഒരുമിച്ച് വരില്ല." അല്ലാഹു തആലാ പറയുന്നു: ( مَّا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِّن قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ )   "ഒരാൾക്ക് രണ്ട് ഹൃദയങ്ങൾ അല്ലാഹു അവന്റെ ഉള്ളിൽ വെച്ചിട്ടില്ല." അതുകൊണ്ട്, ഓ ദരിദ്രനായ മനുഷ്യ! നിനക്ക് ഒരൊറ്റ ഹൃദയം മാത്രമേയുള്ളൂ. നീ സൃഷ്ടികളുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞാൽ, സത്യത്തിൽ (അല്ലാഹുവിൽ) നിന്ന് അകന്നുപോകും.  നീ സത്യത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞാൽ, സൃഷ്ടികളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകും. അപ്പോൾ നീ 'മുൽക്ക്' (ഭൗതികലോകം) എന്ന ലോകത്തിൽ നിന്...

ആത്മാവിന്റെ മറ (ഹിജാബ്) - ഗുരു ഇബ്നു അജീബ (റ) വിശദീകരിക്കുന്നു ഒരു സാധകൻ ഏകാന്തതയോടൊപ്പം മൗനം, വിശപ്പ്, ഉറക്കമില്ലായ്മ എന്നിവയും കൂട്ടിച്ചേർത്തു ജീവിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവന്റെ വിലായത്ത് (ആത്മീയ ഔന്നത്യം) പൂർണ്ണമാവുകയും, ദൈവീക പരിഗണന (ഇനായത്ത്) അവനിൽ പ്രകടമാവുകയും, പ്രകാശങ്ങൾ (അൻവാർ) അവന്റെ മേൽ ഉദിച്ചുയരുകയും, അവന്റെ ഹൃദയമാകുന്ന കണ്ണാടിയിൽ നിന്ന് ലോകവസ്തുക്കളുടെ (അഗ്‌യാർ) രൂപങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോവുകയും ചെയ്യും. ഇതിനെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ശൈഖ് ഇബ്നു അതാഇല്ലാഹി സിക്കന്ദരി (റ), അവിടുത്തെ വിശ്വപ്രസിദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ "ഹികമിൽ" ഇതിന്റെ വിപരീത അവസ്ഥയെപ്പറ്റി അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിക്കുന്നു: كيف يشرق قلب صور الأكوان منطبعة في مرآته ؟ "[ലോകവസ്തുക്കളുടെ രൂപങ്ങൾ അതിന്റെ കണ്ണാടിയിൽ പതിഞ്ഞ ഹൃദയത്തിന് എങ്ങനെ പ്രകാശിക്കാൻ കഴിയും?]" ഞാൻ (ഇബ്നു അജീബ (റ)) പറയുന്നു: മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തെ അല്ലാഹു മിനുസമുള്ള ഒരു കണ്ണാടി പോലെയാക്കിയിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ മുന്നിൽ വരുന്നതെല്ലാം അതിൽ പതിയും. അതിന് ഒരൊറ്റ ദിശ മാത്രമേയുള്ളൂ. അല്ലാഹു ഒരു അടിമയെ അവന്റെ പരിപാലനത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചാൽ,  - അവന്റെ ചിന...